blog prywatny

"[..] jak trudno ustalić imiona wszystkich tych, którzy zginęli w walce z władzą nieludzką [..] a przecież w tych sprawach konieczna jest akuratność nie wolno pomylić się nawet o jednego [..] jesteśmy mimo wszystko stróżami naszych braci [..] musimy zatem wiedzieć policzyć dokładnie zawołać po imieniu [..]"

Zbigniew Herbert
"Pan Cogito o potrzebie ścisłości"

„Gazeta Radomszczańska” – „OSOBISTY BILANS 25- LECIA” – W drodze do wolności

„Gazeta Radomszczańska”  publikuje cykl  „OSOBISTY BILANS 25- LECIA” ,w którym mieszkańcy Radomska przedstawiają  swoja ocenę  ostatnich 25lat.    W numerze 16  GR,  zamieszczono  moje refleksje dotyczące minionego 25 lecia. Numer jest już  archiwalny, więc na internetowym  blogu, mogę „wrzucić” to co było do przeczytania na zadrukowanym gazetowym papierze.

   W drodze do wolności !

Nim nadszedł czerwiec 1989 r., żyłem w PRL-u. Wiele osób nie zdaje sobie sprawy, że żyło w zbrodniczym, totalitarnym państwie. Gdzie rządząca PZPR,  miała całkowitą władzę nad społeczeństwem, otrzymała ją od Stalina,  a utrzymywała  za pomocą terroru policji politycznej z UB i SB.  Nic nie działo się bez pozwolenia komunistycznych władz. Emocjami Polaków, sterowano za pomocą monopolu informacyjnego i propagandy. Byliśmy MY, zniewoleni i oni- komuniści-zniewalający. PRL, kraj w którym, permanentnie nie było papieru toaletowego, sznurka do snopowiązałek, a rządząca PZPR, nie umiała rozwiązać problemów w skupie butelek.  Ale według propagandy byliśmy potęgą gospodarczą. Wolność, o tym marzyliśmy. I o normalnym zyciu. 

Doskonale pamiętam tamten początek czerwca 1989r. Czuć było zapach wolności.  Przepoczwarzająca się „komuna” odmówiła rejestracji NZS. W całym kraju rozpoczęły się strajki na większości uczelni. Przed 4 czerwca skończyliśmy strajk, aby nie zakłócać TYCH półwolnych wyborów. Komuniści mieli zagwarantowane 65 % miejsc w sejmie. Ale reszta była Nasza. Tak zaczynała się moja przygoda z demokracją. Przejście od totalitaryzmu do demokracji. Potem było tworzenie samorządu studenckiego, walka z władzami uczelni, aby zrozumiały, że studenci mają realne prawa i wpływ na to co się dzieje na uczelni. Jesienią 1989 r. zobaczyłem jak działa „układ” okrągłostołowy. Najbardziej prestiżowym budynkiem w Białymstoku, był Komitet Wojewódzki PZPR. Po czerwcowych wyborach Komisja Uczelniana NZS(której byłem wiceprzewodniczącym),  zaproponowała, aby ten budynek został przekazane przez NOWE władze, na rzecz uniwersytetu. Nasza propozycja została zaakceptowana. Przez kilka miesięcy trwała wymiana miłych, uprzejmych pisemek z których NIC nie wynikało. Ignorowano Nas.  W tym czasie aparatczycy ze zbrodniczej  PZPR, stawali się fanami demokracji i kapitalizmu. W budynku KW PZPR  powstawały siedziby różnych nomenklaturowych spółek, biura, sklepy, bank i inne typowe kapitalistyczne wynalazki. „Chłopcy” z totalitarnej PZPR postanowili, że już nie będą czerwonymi „komuchami”, tylko miłymi socjal-demokratami. Ale to co ukradli narodowi jako komuniści, tego już nie oddadzą, tylko się uwłaszczą. Pokazali władzom uczelni, studentom, środkowy palec i powiedzieli , że budynku uczelnia nie dostanie. Nasza reakcja była jednoznaczna. Postanowiliśmy przemówić do „komuchów”, jedynym językiem, który oni rozumieli. Postanowiliśmy ich po prostu siłą  wyrzucić, z tego budynku. 8 stycznia 1990 r. w kilkadziesiąt osób, weszliśmy do komunistycznej  „Bastylii”. Dwudniowa  okupacja  zakończyła się pełnym sukcesem. Nikt, ośmielił prosić Nas, o pisanie proszalnych pisemek.  Uniwersytetowi przekazano  budynek  który od lat 50, był siedzibą PZPR. Przykład Naszej okupacji był wzorcowy i zaraźliwy. Kolejne  okupacje budynków PZPR, miały miejsce na terenie całego kraju.  Ja, razem z moimi przyjaciółmi nie tylko  z NZS, okupowaliśmy ten symboliczny dla Nas budynek jeszcze raz. We wrześniu 1991 r. , podczas mojego wesela.        

      Pisząc o tych 25 latach, muszę je podzielić na zmiany w moim osobistym życiu i zmiany w Polsce. Chciałbym aby rozwój Polski, był tak udany jak  Moje  życie, kochająca rodzina, pracowita, mądra żona i troje zdolnych dzieci. Praca, dająca satysfakcję pod  każdym względem. Spełnianie swoich pasji, aktywność społeczna, polityczna. Szczególnie jestem zadowolony z sukcesów w  przywracaniu pamięci o „żołnierzach wyklętych”, walczących po wojnie w powstaniu antykomunistycznym.     

Jednak ocena sytuacji  w III RP,  nie jest optymistyczna.   Nasze państwo nie funkcjonuje dobrze.  Tysiące takich jak Ja ,  walczyło  z  „komuną” o    Polskę suwerenną, demokratyczną, wolną  ekonomicznie i politycznie. Co z tego wyszło po 25 latach ? Fasadowa demokracja, zlikwidowany i wyprzedany  polski przemysł, banki w rękach obcego kapitału, nie działający prawidłowo wymiar sprawiedliwości, skomplikowany, nie efektywny system podatkowy, pseudoliberalna  „niewidzialna ręka rynku” spychająca   ludzi na margines życia. Żyjemy w  kraju  który nie jest w stanie zapewnić Polakom  podstawowej opieki zdrowotnej i bezpieczeństwa. Obecna struktura gospodarcza w Polsce, własność kapitałowa jest analogiczna do struktury krajów pokolonialnych. Musimy uświadomić sobie, że Polska jest typową neokolonią ! W Polsce obecnie funkcjonuje kilkadziesiąt banków, z czego tylko trzy są polskie. Tylko jeden ma 100 procent polskiego kapitału. W wyniku transformacji po 1989 r.,  wyprzedano,  przejęto polski majątek narodowy, dokonując  nomenklaturowej prywatyzacji.  Zagraniczne korporacje traktują Polaków, jako źródło taniej siły roboczej i rynek zbytu. Symbolem tego, że jesteśmy neokolonią , jest fakt, że żadna z dużych zagranicznych sieci handlowych nie płaci w Polsce podatku dochodowego,  Nasze złoża łupków gazowych Niemcy sprzedają Rosjanom,  a wyniki „demokratycznych”  wyborów liczy się na rosyjskich serwerach.

   „Rów w którym płynie mętna rzeka

nazywam Wisłą. Ciężko wyznać:

na taką miłość nas skazali

taką przebodli nas ojczyzną” (Zbigniew Herbert, Prolog)

Po tych 25 latach, wyraźnie czuć, że zapach wolności w Polsce jest zdecydowanie zatęchły. Wciąż jesteśmy w  drodze do wolności .    

49 komentarzy do wpisu „„Gazeta Radomszczańska” – „OSOBISTY BILANS 25- LECIA” – W drodze do wolności”

  1. I am curious to find out what blog system you’re using?
    I’m having some small security issues with my latest blog and I would like to find something more
    safeguarded. Do you have any recommendations?

  2. You’re so cool! I don’t suppose I’ve truly read through
    anything like that before. So good to find another person with genuine thoughts on this subject matter.
    Seriously.. thanks for starting this up. This web site is one thing that is
    required on the web, someone with some originality!

  3. My brother suggested I might like this blog. He was entirely right.

    This post actually made my day. You cann’t imagine just how much time I
    had spent for this information! Thanks!

  4. I just could not leave your web site prior to suggesting that I
    actually loved the usual information a person provide on your guests?
    Is gonna be back ceaselessly to inspect new posts

  5. Simply want to say your article is as astounding. The clearness in your post is simply cool and i
    could assume you are an expert on this subject. Fine with your permission allow me to grab your RSS feed
    to keep updated with forthcoming post. Thanks a million and please continue the enjoyable work.

  6. It’s a shame you don’t have a donate button! I’d most certainly donate to
    this brilliant blog! I guess for now i’ll settle for
    bookmarking and adding your RSS feed to my Google account.
    I look forward to new updates and will talk about this site with my Facebook group.

    Talk soon!

  7. I am also commenting to let you be aware of of the fabulous encounter our daughter experienced reading your webblog. She mastered lots of things, including what it is like to have a very effective coaching character to have men and women without hassle master certain hard to do subject areas. You truly surpassed people’s expectations. Many thanks for churning out those necessary, dependable, educational and easy thoughts on your topic to Ethel.

Dodaj komentarz